Wakacyjnie

Na kilka dni uciekłam z miasta, od internetu i obowiązków, do świata wielkich przestrzeni, mgieł wznoszących się nad lasem i pokrytych mchem kamieni. Innymi słowy odpoczęłam w Karkonoszach, ale już wróciłam i od jutra wracam do pisania. Życzę Wam miłego tygodnia!



Reklamy
Kategorie:o sobie, podróże Tagi: ,
  1. 09/08/2010 o 8:40 am

    A ja właśnie tam za tydzień jadę! I już tęsknię!

  2. nutta
    09/08/2010 o 8:58 am

    Pięknie i tajemniczo:)

  3. Mary (2lewastrona)
    09/08/2010 o 12:38 pm

    ale pięknie!!! boze jak ja kocham takie widoki…

  4. 09/08/2010 o 1:21 pm

    Dziękuję i nawzajem! Nie będzie Ci trudno wdrożyć się z powrotem do „zwykłego” życia?

  5. 09/08/2010 o 1:22 pm

    Pięknie zdjęcia xD

  6. 09/08/2010 o 4:30 pm

    Czemu ja mam tak daleko!!! :] Ja też chcę, też chcę :D
    Może w przyszłym roku :)
    Pięęęęęęknie!

  7. 10/08/2010 o 12:03 am

    Maleństwo, udanego pobytu w takim razie, mam nadzieję, że pogodę będziesz mieć jednak lepszą, niż my – zbyt często padało.

    Nutta, oj tak, góry mają w sobie coś tajemniczego i wręcz magicznego. Choć jeśli się nad tym zastanowić, dla mnie ma go większość przyrodniczych krajobrazów, a może i wszystkie… Miasta, choć fascynujące, nie mają tej magii, według mnie.

    Mary, dzięki, ja też :)

    Agnes, dzięki. Wielką i ciężką próbę „wdrażania” przeszłam przy okazji powrotu z Izraela i teraz czuję się zahartowana. Choć oczywiście powrócił stres związany z definitywnym kończeniem studiów i znajdowaniem pracy, to jednak wydaje mi się teraz mniejszy. Góry dobrze mi zrobiły :)

    Luiza, dziękuję!

    Tucha, nie wiem dokładnie, z której części Polski jesteś, ale Karkonosze to rzeczywiście taki zakątek, gdzie prawie każdemu daleko ;) My z centrum kraju jechaliśmy naprawdę długo, ale warto było. Jeśli tylko będziesz mieć okazję, skorzystaj!

  8. 10/08/2010 o 9:59 am

    Piękne widoki!

  9. 10/08/2010 o 11:32 am

    Ech, te góry… ;)

  10. 12/08/2010 o 4:00 pm

    Co za mgla! Uwielbiam patrzec na mgle, a raczej wysilac wzrok, by dostrzec, co tez mgla kryje. Trudno chyba nie odpoczac wsrod tak pieknych krajobrazow, prawda?
    Pozdrawiam cieplo!

  11. 12/08/2010 o 9:08 pm

    Lilithin, Matylda_ab, :)

    Chihiro, ja też lubię mgłę, choć raczej nie pragnę dowiedzieć się, co jest za nią – niech pozostanie tajemnicze i zakryte. Lubię sobie za to wyobrażać, że wchodząc we mgłę mogę wyjść w jakiejś zupełnie innej rzeczywistości :) Oj tak, krajobrazy zrelaksowały mnie duchowo i dały sporo energii (która niestety znika jakoś podejrzanie szybko, odkąd zaczęłam cokolwiek robić do pracy mgr… no ale zaczęłam i tak jestem z siebie zadowolona), fizycznie natomiast mocno się zmęczyła od chodzenia, ale w taki pozytywny, dobry sposób.
    Ściskam!

  12. 16/08/2010 o 10:20 am

    Pod tą kładką drewnianą to rzeczka jakaś płynie, czy tak sobie na szlaku wyrosła? Uwielbiam drewniane kładki.:)

  13. 16/08/2010 o 11:04 am

    Litera, był tam strumień :) Też uwielbiam wszelkie drewniane, kładki, mostki i pomosty! Na szlaku na prawie każdym żądałam zdjęcia ;)

  1. No trackbacks yet.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s